سن مناسب برای جراحی بینی

سن مناسب برای جراحی بینی

سن مناسب برای جراحی بینی محدودیت ندارد . مناسب ترین سن برای انجام جراحی بینی از 18 سالگی تا 60 سالگی می باشد . افراد ممکن است در سنین مختلف تمایل به انجام جراحی بینی داشته باشند . نوجوانان تقریباً بیشتر از سایر گروه‌های سنی تحت تاثیر همسالان خود قرار دارند. برای بسیاری از نوجوانان، بینی بسیار بزرگ یا بدشکل می‌تواند سبب اذیت، خجالت و ناراحتی و در نتیجه تضعیف اعتماد به نفس در آن ها گردد. جراحی زیبایی بینی در بازه‌های سنی مختلف به اصلاح ظاهر بینی کمک کرده و علاوه بر آن موجب حفظ توازن و تناسب موجود در یک صورت جوان‌تر می‌گردد و در نتیجه نوعی حمایت عاطفی برای این گروه سنی بسیار حساس فراهم می‌شود.

اگر در دوران نوجوانی قصد انجام جراحی بینی را دارید، دانستن سن مناسب عمل بینی بسیار مهم است.صرف نظر از اینکه تمایل به انجام چه درمان یا عملی را جهت بینی خود دارید، اولین مرحله انجام  جلسه  مشاوره‌ با جراح بینی خود می باشد .در طول این جلسه،یک جراح بینی خوب در تهران  به بررسی مشکلات مد نظر شما و مشخص کردن جنبه‌هایی از صورت که نیاز به اصلاح دارند، می‌ پردازد.

سن-مناسب-برای-جراحی-بینی

کمترین سنی که می‌توان در آن جراحی بینی را انجام داد ۱۵ تا ۱۷ سالگی در زنان و ۱۷ تا ۱۹ سالگی سن  مناسب برای جراحی بینی در آقایان می باشد .دلیل این امر این است که ، در این سن رشد بینی کامل شده است. بطور کلی، بینی مردان دارای پوست ضخیم‌تری است بطوری که پس از جراحی بطور متفاوتی نسبت به زنان حالت می‌گیرد، که این عامل مهم می‌تواند روند کلی سن مناسب جراحی بینی  و تغیر شکل  بینی را داشته باشد .

جراحی بینی در سنین بالا

امکان رینوپلاستی در سن بالا نیز حتی تا شصت سال نیز می باشد ولی  ان جراحی تا سن 50 سالگی به بیماران توصیه می شود .  زیرا پدیده پیری پوست و شل شدگی و افتادن بافت ها منجر به افتادگی نوک بینی و بد شکل شدن نوک بینی و بافت زیر جلدی می شود و در نتیجه عمل تاثیر منفی دارد لذا بهترین سن عمل جراحی بینی بیست تا سی سال است ولی از هفده سالگی تا پنجاه سالگی نیز کاملاً ممکن است.

تقویت اسکلت بینی

تقویت اسکلت بینی :

تقویت اسکلت بینی در برخی از اشخاص که جراحی اولیه و یا مجدد را انجام می دهند لازم است. در جراحی های مجدد غالبا بدلیل برداشته شدن بیش از حد غضروف و یا استخوان، بینی ضعیف، افتاده و بد شکل میشود، لذا بازسازی و تقویت این اسکلت غضروفی- استخوانی بسیار ضروریست.
بهترین ماده برای این امر غضروف است که در جراحی های اولیه منبع اصلی آن غضروف دست نخورده تیغه بینی خود فرد است چون در همان محل جراحیست و جراح بینی بسادگی میتواند از آن استفاده کند. در تعداد کمی از جراحی های اولیه و در اکثر موارد جراحی های ثانویه تیغه بینی غضروف به اندازه کافی نداشته و لازم است که از نقاط دیگری تهیه گردد. امروزه جراحان بطور معمول از غضروف لاله گوش و یا از دنده ها استفاده میکنند. لازم بذکر است که برداشتن از این دو نقطه به شکلی انجام میشود که هیچ عارضه ای در آنها ایجاد نمیشود.

مزیت مهم برداشتن غضروف از خود بیمار عدم واکنش بدن و کم بودن احتمال عفونت و یا جذب آن است.
برخی جراحان ممکن است از استخوان هایی مثل لگن و یا جمجمه برای بازسازی اسکلت بینی استفاده کنند ولی بدلیل احتمال بالاتر جذب استفاده از آنها بندرت صورت میپذیرد.

 

ماده دیگری که امروزه در دسترس جراحان قرار دارد غضروفهای اهدایی از بدن افراد متوفی است که طی مراحل متعددی از باکتری و ویروس زدوده میگردد. کاربرد آنها بدلیل آماده بودن و عدم نیاز به برشهای اضافی روی بدن بیمار آسانتر است ولی بدلیل افزایش احتمال عفونت، واکنش بدن و جذب، کمتر مورد استفاده جراحان مجرب قرار میگیرد.

غیر از این دو منبع مواد ساختگی و مصنوعی مثل گورتکس، سیلیکون، سایلاستیک و… نیز وجود دارد ولی استفاده از آنها بدلیل عفونت و دفع بهیچ عنوان صلاح نیست.
دکتر شیرازی در این موارد فقط از غضروف خود بیمار استفاده میکند تا احتمال خطرات ذکر شده به حداقل برسد.